Sonuçlarıyla birlikte erken başlangıç

Ucuz rekabet, yardımcı yok: kuşkonmaz sefaleti!

İşçiler şimdiden yeni ürünler ekiyor.(Bild: Bartel Gerhard)

Mart ayının ortasından bu yana Almanya'da kuşkonmaz ticareti devam ediyor: Ürünün yaklaşık yüzde beşi üst düzey restoranlara, perakendecilere ve benzerlerine satılmış durumda, ancak pahalı hasat birçok çiftliği zorluyor. Hepimizin bildiği gibi biçerdöver sıkıntısı yaşanıyor...

"Sebzelerin kralı" için erken başlangıç, bir gülümseme ve bir gözyaşı ile karşılandı. Pek çok yerde yeşil, beyaz ya da mor vitamin dağıtıcısı için yemek kitapları dolaptan çıkarılmaya başlanırken, don hasarı büyük marjlara rağmen kırmızı-beyaz-kırmızı kuşkonmaz yetiştirilen bölgelerde heyecan yarattı.

Krone'nin Mannsdorf an der Donau'daki (Aşağı Avusturya) saha incelemesinde, Werner Magoschitz'in çiftliği hareketlilikle dolup taşıyor. Tam operasyonun bu hafta başlaması bekleniyor. Birçok adım mekanik olarak gerçekleştiriliyor olsa da burada insan faktörüne de ihtiyaç duyuluyor.

Çiftlikler kuşkonmaz hasadı için de büyük ölçüde makinelere güveniyor. Ancak mevsimlik işçilere hala ihtiyaç var.(Bild: Bartel Gerhard)

Yakındaki Slovakya'dan gelen ustabaşı Vincent Farkas (52) tarla ve işleme arasındaki etkileşimi düzenliyor. Neredeyse 25 yıldır Magoschitz çiftçi ailesine en iyi yerli çiftlik olma yolunda destek veriyor. Farkas, "Başlangıçta kuşkonmazın ne olduğunu bile bilmiyordum, ama şimdi muhtemelen mahsulü patrondan daha iyi tanıyorum" diyor. Kıdemli çiftçiler için bu tür örnek çalışanlar altın değerinde, özellikle de kalifiye işgücü sıkıntısı doğal olarak tarımı da etkilediği için.

Magoschitz ve Farkas (solda) don hasarıyla mücadele ediyor.(Bild: Bartel Gerhard)

Başlangıçta temizlik hala elle yapılıyor.(Bild: Bartel Gerhard)

Ucuz ve daha ucuz: denizaşırı ülkelerden ve Avrupa'dan gelen rekabet
Mart ortasından Haziran ortasına kadar kuşkonmaz çiftliğinde 180 ila 200 arasında mevsimlik işçi istihdam ediliyor ve komşu yardımları ve diğer sektörlerle işbirliği yoluyla yardımcıları elde tutmak için akıllıca yollar bulunuyor. Ancak yeni işçi bulmak zor ve bulduklarında da Romanya ya da Ukrayna'dan geliyorlar. "Tabağın kenarına" çok geçmeden ulaşıldı: "120 hektarlık bir alanda çiftçilik yapıyoruz ama şimdiden üretimi azaltmak zorunda kaldık. Peru, Macaristan, İtalya ve Fransa'dan gelen ucuz rekabet elbette bizi etkiliyor, ancak kalifiye işgücü eksikliği ve yüksek ücret dışı işgücü maliyetleri asıl sorun haline geldi."

O zamanlar çiftliği sadece 14 hektarla devralmıştım. Ama bugün böyle bir çiftlik kurmazdım, harcanan çaba çok büyük.

Werner Magoschitz zur „Krone“

İş müfettişliği, AMA & Co. tarafından yapılan sıkı kontroller ve perakendecilerle yapılan zorlu işlerden bahsetmek bile istemiyor. Ancak şu kadarını söylemek mümkün: Çiftlik müdürü lafı dolandırmadan "Bugün olsa bu işi bu şekilde yürütmezdim" diyor. Ancak gelecekte dört çocuğu da, eğer bu büyük işletmeyi devralmak isterlerse, bununla uğraşmak zorunda kalacaklar.

İşçiler şimdiden yeni ürünler ekmeye başladı.(Bild: Bartel Gerhard)

Ancak o zamana kadar Werner Magoschitz'in tüketicilere güveni tam. Yerli ürünler ilk bakışta daha pahalı görünebilir, ancak yüksek standartları da karşılamaları gerekiyor. Gerçek şu ki, kuşkonmaz çiftçisinin Viyana'daki dünyaca ünlü Steirereck restoranı gibi önde gelen müşterilerinin de kanıtladığı gibi, lezzet açısından yerel ürünler her zaman kazanır. Marchfeld kuşkonmazı 22 santimetre uzunluğuyla karakterize edilir. Ne kadar kısa olursa o kadar iyidir.

Yeşil, beyaz ya da mor - yerel kuşkonmazın tadı güzeldir.(Bild: Bartel Gerhard)

"Şehirden gelen hobi bahçıvanlarına değil, vasıflı işgücüne ihtiyacımız var"
Çiftçilerin Başkanı Johannes Schmuckenschlager (ÖVP) verdiği bir röportajda siyaset ve toplumda daha fazla hareket çağrısında bulunuyor:

"Krone": Sayın Schmuckenschlager, tarımda çalışmak çok zor ve zahmetli - gelecekte de bu işi kim yapmalı?
Johannes Sch muckenschlager: Güzel bir soru, açıkçası bilmiyorum. Çiftçiler dışında işler pek parlak görünmüyor. Şu anda mevsimlik işçi kotaları ile iyi bir konumdayız, ancak bir gerilim alanında faaliyet gösteriyoruz. Yeni yabancı işgücü bulmak neredeyse imkansız. Macaristan ya da Slovakya'dan gelen yardımcılar genellikle kendi ülkelerinde başka sektörlerde, genellikle de daha iyi ücretlerle çalışıyorlar. Bu nedenle ülkedeki bazı şirketler Uzak Doğu'dan işçi getiriyor.

Neden yerel işgücü piyasasında da yardımcılar aramıyorsunuz?
Avusturya'da işsiz insanları tarımda istihdam etmek için zaten girişimler oldu. Ancak dürüst olmak gerekirse bu projelerin hepsi başarısız oldu. Ne yazık ki burada çalışmak için gerçek bir istek görmüyorum. Bizim vasıflı işgücüne ihtiyacımız var, şehirden gelen hobi bahçıvanlarına değil.

Belki de artık kimse bu kadar düşük ücretlerle çalışmak istemiyordur?
Bunu kabul etmiyorum. Son yıllarda ücretlerde ve uygun konaklama yerlerinde bazı iyileştirmeler sağladık. Sektörümüzdeki kara koyunlar çoğunlukla ayıklandı. Ancak ücret konusuna da detaylı bir şekilde bakmalı ve tartışmalısınız.

Ne şekilde?
Şöyle bir şey: Sonbaharda daha yüksek ücretler için gösteri yapan herkes, ilkbaharda gıda fiyatlarının daha yüksek olacağının da farkında olmalıdır. Sonuçta, fiyatların büyük bir kısmı işgücü maliyetleri tarafından belirlenmektedir. Dolayısıyla adil ücretler ancak yerel ürünler için de adil fiyatlar varsa söz konusu olabilir. Çiftçiler kazandıkları para için çok çalışıyor ama diğerleri çalışmıyor.